ΠΑΠΛΩΜΑ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗ

Τί ωραίος καιρός!

Πρώτη φορά έμεινα ζωντανός για τόσες μέρες!

Δεν ξέρω τί λένε οι άνθρωποι και γιατί τους απασχολεί τόσο το κρύο, εγώ είμαι ευτυχισμένος.

 

Ακούω που μιλάνε μεταξύ τους, όσο παίζουν τα παιδάκια τους με

 μένα και λένε για το αέριο, το πετρέλαιο, τη ΔΕΗ, τον πόλεμο. 

Βάσανα που έχουν οι άνθρωποι!

Δεν τους καταλαβαίνω. 

Τί είναι όλα αυτά;

Η ζωή  είναι μικρή, εγώ το ξέρω καλά, γιατί δεν απολαμβάνουν τις χαρές της φύσης;

Εμένα το μόνο που με στεναχωρεί, είναι που σε λίγες μέρες θα βγει ο ήλιος κι εγώ αφού λιώσω θα μετατραπώ σε λασπόνερα .

Γιαυτό χαίρομαι την κάθε μου στιγμή!

Να γινόταν ένα θαύμα και να ζούσα για πάντα με τα παιδιά που με έφτιαξαν και παίζουν μαζί μου τόσες μέρες!

Μου έβαλαν καπέλο, κασκόλ, μύτη, με έκαναν σωστό άνθρωπο.

Όχι όχι, δεν θέλω άνθρωπο, χιονάνθρωπο προτιμώ κι ας λιώσω μόλις βγει ο ήλιος. 

Τί έγινε;

Πού βρίσκομαι;

Δεν καταλαβαίνω τίποτα. 

Θα μου εξηγήσει κάποιος;

 

Πού να καταλάβει ο χιονανθρωπος!

Θαύμα θέλησε, Θαύμα έγινε. 

Άφησε το κρύο και μεταφέρθηκε μέσα σε μια γυάλα, επάνω σ αυτή τη βιβλιοθήκη . 

Και δεν είναι μόνος του. 

Έχει ραδιόφωνο για να ακούει μουσική,

Έχει τη φωτογραφία του φίλου του σε κάδρο κοντά του,

έχει φως για να διαβάζει κι ένα φλιτζάνι ζεστή σοκολάτα,

(Αυτό ίσως τον δυσκολέψει λίγο. 

Λέω να του προτείνω κάτι σε πιο κρύο)

έχει μια υδρόγειο για να γνωρίσει τον κόσμο, γιατί για να ταξιδέψει είναι τεχνικώς αδύνατον κι αν το κάνει, μόνο για την Ανταρκτική τον βλέπω. 

έχει γλάστρες με κάκτους κοντά του, αφού αγαπάει τη φύση,

έχει και μια φίλη για να του κάνει παρέα. 

Μόνο με τον γατούλη φοβάται πως θα έχει πρόβλημα. 

Είναι πολύ παιχνιδιάρης και πρέπει να τον προσέχει. 

Τί άλλο θέλει;

Δεν πρόκειται να πλήξει ούτε λεπτό. 

Άσε που μέχρι να διαβάσει όλα τα βιβλία, θα έχουμε περάσει στον επόμενο αιώνα. 

Βρίσκεται μαζί με όλα αυτά, επάνω σε μια αλλιώτικη βιβλιοθήκη. 

Μια βιβλιοθήκη πάπλωμα. 

Ξεκίνησε τον  Ιανουάριο του 2021 κι αφού 

συμπληρώθηκαν όλα τα ράφια, φιγουράρει έτοιμη πια. 

Και τί δεν έχει αυτή η βιβλιοθήκη!

Ακόμα και συρτάρια!

Πώς να μη πάρεις μια αγκαλιά βιβλία και να χωθείς από κάτω;

Μέχρι και στο μπαλκόνι βγήκε για φωτογραφία. 

Όλα ξεκίνησαν μετά από την πρόσκληση της Μάνιας Χατζηιωαννίδη, μέσα από την ομάδα της στο φβ, Και στην Ελλάδα αγαπάμε το πάτσγουορκ. 

μέχρι και εγκυκλοπαιδεια έχει. 

δεν θα μπορούσαν να λείπουν βιβλία ραπτικής και πάτσγουορκ, φυσικά. 

ακόμα και περιοδικά διακόσμησης, θα βρείτε εδώ.

βιβλία περιπέτειας

Εκείνη μας πρότεινε τα σχέδια κι εμείς βγάλαμε τα υλικά μας και φτιάξαμε ένα τεράστιο παζλ.

βιβλία με τραγούδια 

Ακόμη και μικρά κεντήματα πήραν μέρος.

βιβλία με παραμύθια 

Μου τα χάρισε μια φίλη, λέγοντας μου ότι θα βρω τρόπο να τα αξιοποιήσω. 

Είναι πάνω από 60 χρόνων. 

Νομίζω φίλη μου ότι αξιοποιήθηκαν δεόντως. 

Αυτές είναι ετικέτες. 

Φίλες τις πρόσφεραν κι αυτές. 

Τις ξήλωσαν από τα ρούχα τους για να τις ράψω στις ράχες των βιβλίων.

Δλδ παίζουν το ρόλο του τίτλου και του συγγραφέα. 

Οι δικές μου δεν έφταναν να καλύψουν όλους τους τίτλους, οπότε χάρηκα πάρα πολύ όταν μου τις έφερναν με τις χούφτες. 

Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια.

Χαρά που είχαν τα κουρελάκια μου!

Μάλωναν μεταξύ τους ποιο θα μπει στην καλύτερη θέση. 

Αν προσέξετε τις λεπτομέρειες, θα καταλάβετε πόσο πολλές ώρες χρειάστηκαν μέχρι να ολοκληρωθεί. 

Το απόλαυσα όμως, γιατί μου κράτησε συντροφιά στις δύσκολες μέρες που βρισκόμαστε κλεισμένοι στα σπίτια μας. 

Μάνια σ ευχαριστώ πολύ για την ωραία ιδέα που είχες. 

Είμαι έτοιμη για την επόμενη. 

Αν σας άρεσε, ελάτε μαζί μας στην επόμενη πρόσκληση. 

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ!!!!

500η ΑΝΑΡΤΗΣΗ!!!!

 

12 χρόνια blogging, 500 αναρτήσεις!!

Ήλιος - φως - ζωή. 

Γη - το σπίτι μας - ζωή. 

Νερό  - το σώμα μας- ζωή. 

Αέρας-  ανάσα - ζωή .

Τα πάντα εν Σοφία εποίησε. 

Κι έβαλε τον άνθρωπο να μείνει σ αυτόν τον Παράδεισο. 

Κι αυτός βαρέθηκε και θέλησε κι άλλα. 

Και τιμωρήθηκε γιαυτό να κοπιάζει για να ζήσει.

Έσκαψε τη γη με τα χέρια και με τις πέτρες. 

Κυνήγησε με ξύλα και με πέτρες. 

Για το καθημερινό, τον επιούσιο. 

Βρήκε σίδερο και βελτίωσε τα εργαλεία του .

Έφτιαξε πιο δυνατά όπλα για την προστασία του.

Ακόμα πιο δυνατά για να επιβληθεί. 

Ακόμα πιο δυνατά για να κατακτήσει , για να πάρει το χωράφι του διπλανού, τη χώρα του διπλανού. 

Έφτιαξε καράβια, γιατί ήθελε να εξερευνήσει και μετά να κατακτήσει αυτά που βρήκε. 

Έφτιαξε αλυσίδες και σκλάβωσε γιατί δεν του άρεσε το χρώμα αυτού του αδερφού, ούτε η θρησκεία του, ούτε τα ήθη και τα έθιμα του, ούτε το πολίτευμα του.

Μόλυνε τον αέρα που ανέπνεε, τον νερό που έπινε , την γη και την τροφή που έτρωγε. 

Όσο πιο πολλές γνώσεις, τόσο λιγότερη ανθρωπιά κι αγάπη για τον συνάνθρωπο, για τα ζώα, για τη φύση, για τη ζωή. 

Έφτασε και στο φεγγάρι, αλλά δεν βρήκε νερό και το άφησε στην ησυχία του, προς το παρόν. 

Έχει πολλά ακόμα να καταστρέψει στη Γη, θα ασχοληθεί αργότερα μ αυτό. 

Άλλα ήθελα να γράψω για να σας δείξω αυτή τη μικρή δημιουργία, με τα αγαπημένα μου κουρελάκια. 

Ήθελα να γιορτάσω μαζί σας την 500η ανάρτηση και τα 12 χρόνια που βρίσκομαι στον κυβερνοχώρο, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη μου για όλα αυτά που έχω, που  μου έχουν προσφερθεί. 

Γη, νερό, φως, αέρα, ΖΩΗ.

Ευγνωμοσύνη, αγάπη για τον συνάνθρωπο, Ειρήνη, φιλία, αδελφοσύνη!

Ακούγομαι ρομαντική;

Έννοιες που χάθηκαν και δεν θα τις ζήσουν τα παιδιά μας;

Ας προσπαθήσουμε να τους τις διδάξουμε. 

Αγαπημένες φίλες και φίλοι, δεν θέλω να σας κουράσω.

Ξέρω ότι τα ίδια νιώθετε κι εσείς. 

Θα προσπαθήσω να είμαι πιο αισιόδοξη την επόμενη φορά. 

ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ!!!!

ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ!!!

 Γειά σας φίλοι μου. 

Είπα σήμερα να μη σας δείξω κάποια  δημιουργία μου, αλλά να τα πούμε λίγο  

Όλα καλά;

Πώς περνάτε;

Εγώ είμαι μια χαρά. 

Πάω τις βόλτες μου, πίνω το κακάο ή το τσάι μου, πάντα με παρέα , σε ωραίο χώρο με μουσική παρακαλώ. 

Μη το πείτε πουθενά και μας πιάσουν, έτσι;

Μεταξύ μας αυτά. 

Λοιπόν, το ημερήσιο πρόγραμμα έχει ως εξής:

Πρωί προς τα ανατολικά, απόγευμα προς τα δυτικά. 

Είπαμε τσαγακι, μουσική και καλή παρέα. 

Τί θέλει ο άνθρωπος  για να είναι χαρούμενος;

Αφού πιούμε το τσαγάκι μας, ακολουθεί το branch,

έτσι δεν το λένε;

Ομελέτα, γαλοπούλα, ντομάτα κι ό,τι άλλο ήθελε προκύψει. 

Ακούμε πάντα μουσική, μη ξεχνιόμαστε, ρίχνουμε και μια γυροβολιά, δεν μας βλέπει κανείς, μεταξύ μας είμαστε. 

Κάνουμε και την πρωινή μας γυμναστική κρατώντας το κοντάρι της σφουγγαριστρας ή την κουτάλα. 

Για βαράκια, τον κουβά και τις κατσαρόλες. 

Μ αυτά και μ αυτά, πέρασε η ώρα και πεινάσαμε. 

Θα φάμε ό,τι έχει μέσα το τσουκάλι μας, βρε αδερφέ, ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει. 

Λίγο προσοχή στις θερμίδες, γιατί δεν θα χωράμε να περάσουμε από την εξώπορτα. 

Η ώρα πήγε 2, καιρός να ξεκουραστεί το κορμάκι μας λίγο.

Μετά από τόση κρεπάλη, το χρειάζεται. 

Μεταφερόμαστε λίγο πιο Βόρεια, έτσι εκεί καλά είναι. 

Μη νομίζετε ότι η παρέα έφυγε.  

Όχι όχι, εδώ είναι. 

Μιλάμε, ανταλλάσουμε φωτογραφίες και μηνύματα, συνταγές, γιατί όπου ναναι θα σηκωθούμε και θα πεινάμε πάλι. 

Πέρασε η ώρα, καιρός για μετακίνηση. 

Πάμε Δυτικά αυτή τη φορά, σε ένα άλλο χώρο, με μουσική πάντα. 

Η διακόσμηση του είναι λίγο προχό θα έλεγα, διάφορα ετερόκλητα αντικείμενα δεσπόζουν στο χώρο, αλλά δεν μας πειράζει καθόλου, εμείς περνάμε καλά;

Αυτό έχει σημασία. 

Η παρέα πάντα εδώ, μας ακολουθεί και συμμετέχει στα δρώμενα. 

Της μιλάω, απαντάει και αν δεν το προσέξατε, είμαστε μια χαρούμενη ατμόσφαιρα, είμαστε. 

(Ντίνος Ηλιούπολος)

Υπάρχει και μηχανή που συμμετέχει κι αυτή. 

Τί είδους μηχανή;

Διαλέξτε, μοτοποδήλατο θέτε, παπάκι θέτε, ραπτομηχανή θέτε;

Εσείς τί λέτε, ποια μπορεί να υπάρχει;

Πάντως και σ αυτή μιλάω και μου απαντάει. 

Έφτασε το βράδυ. 

Πώς περνάει η ώρα με ευχάριστη παρέα, ε;

Μεταφερόμαστε πάλι ανατολικά .

Μην ανησυχείτε, δεν πάμε μακριά. 

Εκεί που πήγαμε το μεσημέρι για ξεκούραση. 

Η μηχανή κάνει θόρυβο και πρέπει να σταματήσει. 

Αν την αφήσουμε ελεύθερη, όλη τη νύχτα θα δουλεύει, οπότε τη βγάζουμε από την πρίζα και ησυχάζουμε. 

Η μηχανή σταμάτησε, αλλά εμείς μπορούμε να συνεχίσουμε με δουλειά στο χέρι. 

Σσσσσσσ!!!!

Ανάβουμε το δυνατό φως και συνεχίζουμε. 

Η παρέα εδώ, αλλά τώρα δεν μιλάμε για λίγο. 

9 με 12 είναι η ώρα της ενημέρωσης. 

Βέβαια, να δούμε τί γίνεται στον κόσμο, αν απεγκλωβίστηκαν οι Εσκιμώοι, αν επήλθε Σασμός,

αν έληξε η μουρμούρα , αν χόρεψαν καλά οι χορευτές, αν βγήκαν νέα ταλέντα. 

Τέτοια σοβαρά πράγματα, πιο σοβαρά δυσκολεύουν την πέψη και τον ύπνο, οπότε τα αποφεύγουμε. 

Μη νομίζετε όμως  ότι καθόμαστε με τα χέρια σταυρωμένα 3 ώρες! 

 Ε όχι δα!

Όλο και κάποιο πανάκι και κάποιες κλωστούλες θα τα απασχολούν. 

Φυσικά και βελόνες. 

ΠΡΟΣΟΧΉ!!!!

Στις 12 νταν, τα μαζεύουμε όλα, ιδίως καρφίτσες και βελόνες, γιατί το δυνατό φως είναι από την άλλη μεριά του κρεβατιού, όχι τη δική μου, καταλάβατε!

Η μέρα ήταν εξαντλητική!

Διανύσαμε χιλιάδες εκατοστά από το πρωί, αλλάξαμε δύο φορές ρούχα, φάγαμε τρεις φορές, καλά τέσσερις, εντάξει πέντε, ούτε μια παραπάνω, τί άλλο θέτε;

Παντού σας πήγα, από ανατολή μέχρι τη δύση κι από το βορά μέχρι το νότο. 

Πού θα πάει, θα μεγαλώσει η μέρα, θα ανέβει η θερμοκρασία, θα φύγει ο καταραμένος και θα βγούμε από την εικονική πραγματικότητα. 

Μέχρι τότε φίλοι μου , να προσέχετε και να είστε όλοι καλά. 

Αντε να σας δείξω τί ράβουμε παρέα, εγώ κι εσείς. 

Γιατί φυσικά εσείς είστε η παρέα που με ακολουθεί παντού, όπου κι αν πάω, ό,τι κι αν κάνω. 

πάπλωμα βιβλιοθήκη 

Εγώ σας μιλάω, αν δεν μ ακούτε, φτιάξτε το σήμα σας.

Φιλιά πολλά διαδικτυακά και ακίνδυνα. 

ΘΑΛΠΩΡΗ!!!

Όταν η Αριστέα, ανήγγειλε την έναρξη του 27ου

συμπόσιου ποίησης κι έδωσε το θέμα, σπίτι, σπιτικό, σκέφτηκα τί ωραίο θέμα!

από το αναγνωστικό του δημοτικού πριν 60 χρόνια!

Μακάρι να μπορούσα να γράψω κι εγώ ένα ποίημα .

Χειρο-ποιήτρια είμαι, ποιήτρια όμως όχι. 

Αγαπώ το σπίτι και το έχω αποδώσει σε πάρα πολλές μορφές. 

Ψηλόλιγνο από γυψόγαζες και πηλό.

Στρουμπουλό σε σχήμα αυγού. 

Εξοχικό με πισίνα, ομπρέλες και ξαπλώστρες. 

Χρησιμοποίησα κάθε  είδους συσκευασία κι αποκόμματα από περιοδικά,

κουπάκια από γιαούρτι και στόκο,

τσουβάλι, φελούς,

ξυλάκια παγωτού κι άχυρα. 

Το ζωγράφισα σε πέτρα και το ανέβασα σε βράχο καταμεσής στη θάλασσα σαν φάρο. 

Ζωγράφισα όλα τα κεραμιδάκια της παραλίας και έφτιαξα ένα νησί. 

Έμαθα να υφαίνω και το πρώτο μου θέμα ήταν τα παλιά σπίτια, οι μονοκατοικίες της γειτονιάς. 

Τα ζωγράφισα με χίλια χαρούμενα χρώματα και χρυσό καπνό. 

Ξεχειλίζουν από θαλπωρή και μυρωδιές σπιτικού φαγητού!

Το κέντησα σαν αγροτόσπιτο,

μέχρι και Χριστουγεννιάτικο στολίδι το έκανα. 

Απορώ κι εγώ πόσα πολλά σπίτια έκανα!

Αγαπώ το σπίτι, είμαι σπιτόγατος.

Αφιερώνω χρόνο να το στολίζω και να φτιάχνω πράγματα για την οικογένειά μου, για το σπιτικό μου.

Γιατί χωρίς τα αγαπημένα μας πρόσωπα, είναι απλά ντουβάρια, τούβλα και τσιμέντο. 

Μα να μη μπορώ να γράψω ένα ποίημα κι εγώ για το σπίτι που τόσο αγαπώ και μέσα του χαίρομαι να ζω!

Για το  σπιτικό μου που είναι γεμάτο από  τους αγαπημένους μου!

-Τί είπες τώρα μεγάλη!

Ναι ναι! Αυτό είναι!

Σπίτι είναι αυτό που μέσα του χαίρομαι να ζω. 

Οι αγαπημένοι μου το κάνουν σπιτικό!

Κι ο τίτλος;

                              ΘΑΛΠΩΡΉ!!

Λες; 15 λέξεις φτάνουν για ένα ποίημα;

Πώς τα λένε αυτά τα μικρά ποιήματα που γράφουν οι Ιάπωνες;

Χαϊκού ;

Μεγάλη, έγραψες ένα Χαϊκού;

Θα το στείλω στην Αριστέα, σκέφτηκα και το πολύ πολύ να γελάσει μαζί μου. 

Η Αριστέα όχι μόνο δεν γέλασε, το συμπεριέλαβε και στο συμπόσιο!

Σας παίδεψα μέχρι να σας παρουσιάσω το ποίημα μου, έτσι;

Ε, έτσι κάνουν οι μεγάλοι ποιητές!

Πάτε όμως εδώ , για να διαβάσετε υπέροχα ποιήματα από τους ειδήμονες του είδους. 

Αριστέα μου σ ευχαριστώ πολύ που έβαλες και τη δική μου συμμετοχή στο συμπόσιο. 

Να είσαι καλά και να διοργανώσεις κι άλλα πολλά. 

Κι εγώ εδώ είμαι ( απειλή).

Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες!

Μπράβο στη Μαρία Κανελλάκη που πήρε την πρώτη θέση , ακόμα μια φορά. 

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ!!!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ.

 - Ρούντολφ, μη φεύγεις. 

Έχω κάτι για σένα. 

- Τώρα το θυμήθηκες;

Πέρασαν οι γιορτές. 

Σε 12 μήνες θα έρθω πάλι, μου το δίνεις τότε. 

Το πορτραίτο του Ρούντολφ. 

- Όχι όχι.  Αφού το έκανα ειδικά για σένα, για τα ποδαράκια σου.

Έμαθα ότι κουράστηκες πάρα πολύ εφέτος, περισσότερο από άλλες φορές. 

Εμ, βάλε βγάλε μάσκα.  Δείξε το σήμα ότι εμβολιάστηκες, δείξε ταυτότητα, πόσο θέλει ο άνθρωπος ε.. ο τάρανδος να τα παίξει;

Γιαυτό δεν έφυγες με τους υπόλοιπους τάρανδους και πήγες στα ιαματικά λουτρά;

Σου έφτιαξα κι εγώ ένα μαξιλάρι με το πορτραίτο σου.

Να κάθεσαι και να βάζεις τα ποδαράκια σου να ξεκουράζονται. 

- Ξέρεις, έχω 4 πόδια. 

- Το ξέρω, πώς δεν το ξέρω. 

Ετοιμάζω άλλο ένα, αλλά δεν προλαβαίνω να σου το δώσω σήμερα. 

Θα σου το στείλω όμως στον Βόρειο Πόλο με την πρώτη ευκαιρία. 

Τόσα δώρα μου έφερες, ήθελα να σ ευχαριστήσω λίγο. 

Η χειροποίητη κάρτα της Ράνιας. 

Η χειροποίητη κάρτα της Marie-Anne και το στολιδάκι της.

Τα χειροποίητα στολίδια της Αχτίδας μέσα στο ζωγραφισμένο κουτάκι. 

Από την Κατερίνα τα χειροποίητα , κασκόλ καρτα και στολιδακι. 

Η πλεκτή εσάρπα από την Ρούλα την Σμαραδένια. 

Υπέροχα και μοναδικά δώρα από αγαπημένες φίλες του Διαδικτύου. 

Με κάποιες έχουμε γνωριστεί και από κοντά, με άλλες πάλι, όχι. 

Είναι όμως σαν να γνωριζόμαστε καλά. 

Πριν μερικά χρόνια ήμασταν πολύ ενεργά μέλη του blogging. 

Ωραία χρόνια, συμφωνείτε φίλες μου;

Κι εγώ όμως ήμουν πολύ απασχολημένη με τα δωράκια μου.

Τί νόμιζες; Δεν θα έκανα εγώ δώρα;

Πρώτα πρώτα έκανα ένα χωράφι κολοκύθες. 

Αυτές τις έδειξα στην προηγούμενη ανάρτηση. 

Κουρελοκάρτες , αυτές τις είδατε εδώ.

Μετά έκανα δεντράκια μακραμέ. 

Με τα κοριτσάκια μας, κάναμε διάφορα ως συνήθως. 

Άγγελος με μαλλί και ξύλινη χάντρα. 

Μπισκοτόσπιτο. 

Όλα αυτά με την βοήθεια τους.

Αφού καθόμαστε μέσα, κάτι πρέπει να κάνουμε. 

Να μη σας κουράζω άλλο όμως. 

Τα υπόλοιπα την επόμενη φορά. 

Με την ανάρτηση αυτή παίρνω μέρος στην πρόσκληση της Μαρίας Νικόλαου, Ιστορίες των Χριστουγέννων.

Τελευταία μέρα σήμερα, στο τσαφ πρόλαβα. 

Μαρία μου , σ ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία που μας δίνεις να εκφραζόμαστε μέσα από δω και να ξεχνάμε λίγο αυτά που μας βασανίζουν.

Το θέμα μου όμως είναι σχετικό με την πρόσκληση της Μίας, craftartista, οπότε Μαράκι μου παίρνω μέρος και στη δική σου πρόσκληση. 

Να είμαστε καλά και να συναντιόμαστε έστω κι από δω, μέχρι να ξαναβρούμε τις ζωές μας.