Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΆΣΠΡΟΥ-ΜΠΕΖ


Άσπρο με θες;
Σε θέλω. 


Μπεζ με θες;
Yes I do!

Η Ιωάννα βοηθάει στη φωτογράφιση .

Ωραία λοιπόν, τα μιλήσαμε τα συμφωνήσαμε εμείς κυρία Ρένα μας.


Τί εγινε βρε παιδιά;
Έχασα επεισόδια;


Ποια βρήκατε και ποια συμφωνήσατε ;


Θελουμε να μας ενώσεις για πάντα.
Βαρεθήκαμε να είμαστε κλεισμένα τόσα χρόνια μέσα στα συρτάρια .


Όταν λέτε να σας ενώσω για πάντα , τί εννοείτε;
Να σας παντρέψω ;


Πες το κι έτσι.


Τότε πες το κι έγινε.
Κι έσονται τα δύο εις μαξιλάρι ένα .


Τί ένα δλδ , δεν λες καμιά εικοσαριά ;


Κάνε τη δουλειά σου εσύ και μη σε νοιάζει πόσα είμαστε.

Μαξιλάρες για το πάτωμα. 

Καλά καλά, θα κάνω ομαδικό γάμο να μου βγει και πιο φθηνά 😊😊😊


Σας ενώνω λοιπον με τα δεσμά της ραπτομηχανής κι άντε και καλούς απογόνους .



Σίγουρα θα υπάρξουν απόγονοι, γιατί τα συρτάρια σου δεν άδειασαν, γεμάτα είναι ακόμα .


Για στηθήτε τώρα για τις παραδοσιακές φωτογραφίες παρακαλώ.


Από δω η νύφη κι ο γαμπρός κι από δω οι κουμπάροι.


Οι συμπέθεροι, τα παρανυφάκια, τα ξαδέρφια κι όλο το υπόλοιπο σόι.


Αυτά είναι τα καλοκαιρινά μου μαξιλαράκια που έγιναν κατόπιν προτροπής τους.
Μπεζ βαμβακερό ύφασμα με άσπρες δαντέλες και άσπρο ύφασμα με μπεζ δαντέλες αντίστοιχα.

Πολλά μικρά πετσετάκια αξιοποιήθηκαν με αυτόν τον τρόπο.
Από ιδέες το πιντερστ άλλο τίποτα.
Τα υπόλοιπα περιμένουν τη σειρά τους.
Έχω κατά νου διάφορες εκδοχές που θα υλοποιηθούν λίαν συντόμως .


Δεν παρουσιάστηκαν στην ώρα τους και τώρα που ήρθε η ώρα να βάλω τα χειμωνιάτικα, είπα να τα φωτογραφίσω και να σας τα δείξω μη μείνουν παραπονεμένα.


Βέβαια έτσι τακτοποιημένα είναι για ελάχιστη ώρα.
Μόλις περάσει ο τυφώνας Ιωάννα ή ο τυφώνας Ευγενία, αλλού παπάς κι αλλού τα ράσα.



Και μια και μιλάμε για τα αγαπημένα μου μαξιλάρια, να σας δειξω άλλο ένα που το έφτιαξε με τα χεράκια της και μου το έστειλε η διαδικτυακή μας φίλη Μία.

Μία μου σ ευχαριστώ πάρα πολύ .
Σαν να ήξερες ότι μου αρέσουν τα μαξιλάρια .
Το λάτρεψα και θα φτιάξω κι άλλα τέτοια μαξιλαροσπιτάκια για να παίζω με τις εγγονές μου.




Αν έχετε κι εσείς μικρά πλεκτά ή κεντήματα, βρείτε τρόπο να τα βγάλετε από την αφάνεια πριν επαναστατήσουν .

Να είστε καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα .

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018

ΔΡΙΣΤΕΛΑ ή ΝΕΡΟΤΡΙΒΗ


Τί είναι η δριστέλα, ξέρετε ;
Εγώ την γνώρισα πριν μερικά χρόνια σε ένα ταξίδι και την είχα συνέχεια στο μυαλό μου.



Κι επιτέλους, την Παρασκευή  που μας πέρασε, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τους φίλους μας στον Περδίκα Κοζάνης, τον Βαγγέλη και τη γνωστη μας Γιούλα και όλοι μαζί να παμε στη δριστελα στο Μικρολίβαδο Γρεβενών.

Σάββατο πρωί πρωί ξεκινήσαμε και σε μια ώρα από τον Περδίκα φτάσαμε για να  αφήσουμε στα δροσερά νερά της τις φλοκάτες και τις κουβέρτες μας να πλυθούν.



Η μέρα ήταν ζεστή,  ότι έπρεπε για πλύσιμο, είχε κι ένα ελαφρύ αεράκι απαραίτητο για το στέγνωμα.

Μη βλέπετε που στεκόμαστε με το ξύλο πάνω από τη δριστέλα, είναι μόνο για τη φωτογράφιση.

Τη βαριά δουλειά την έκανα όπως πάντα οι Όσιοι .


Για του λόγου το αληθές .
Είναι ασήκωτες από το νερό αν και περίμεναν να στραγγίσουν καλά .

15 λεπτά είναι αρκετά για να πλυθεί μια φλοκάτη 3Χ3, μόνο με καθαρό τρεχούμενονερό χωρίς απορρυπαντικό.

Τα χρώματα ζωντάνεψαν κι έγιναν σαν μεταξένιες, τόσο μαλακές.


Σε λιγότερο από μία ώρα ήταν έτοιμες και απλωμένες στον ήλιο για να στραγγίσουν τα πολλά νερά για να μπορέσουμε να τις μαζέψουμε .


Έτοιμες να τις στρώσω στο χωριό και να παίζουν άφοβα οι μικρές μας επάνω.




Δεν μπορώ να σας μεταφέρω την ωραία μυρωδιά τους, την αφή τους και τον ήχο του νερού , που συμπληρώνει το όλο σκηνικό.


Και τώρα, όσο περιμένουμε να  στραγγίσουν τα πολλά νερά, ευκαιρία για ένα ουζάκι .


Στην υγειά σας παλικάρια.
Να είμαστε καλά να έρθουμε πάλι του χρόνου να πλύνουμε και τα υπόλοιπα.


Όσο εσείς παίζετε τάβλι και προσέχετε τις φλοκατες, εμείς πάμε μια βόλτα στο χωριό.


Λιγοστοί οι κάτοικοι τον χειμώνα σ αυτά τα μέρη.
Φροντίζουν όμως από τώρα να γεμίσουν τις αποθήκες με ξύλα για το τζάκι .


Η βρύση που τρέχει συνέχεια παγωμένο νερό , μας ξεδίψασε.


Στο κέντρο του μικρού χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, φυσικά κλειστή.
Από το απέναντι σπίτι όμως η κυρία Αρετή μας ρώτησε αν θέλουμε να ανάψουμε ένα κεράκι και ήρθε τρέχοντας να μας ανοίξει.



Και δεν αρκέστηκε μόνο σ αυτό , ήρθε σε λίγο στη δριστέλα να μας ρωτήσει αν έχουμε να φάμε.
Ελληνική φιλοξενία !
Εμείς όμως γνωρίζοντας ότι δεν θα βρίσκαμε τίποτα στο χωριό είχαμε φροντίσει για την βρώση και την πόση μας.
Μας έφερε όμως αγγουράκι τουρσί και τριαντάφυλλο γλυκό, φτιαγμένα από τα χεράκια της.
Ο χειμώνας που περιμένουν ξέρει ότι θα τους απομονώσει για μήνες από τον έξω κόσμο και η κουβέντα μαζί μας ήταν χαρά γι αυτήν.




Αντίο Μικρολίβαδο, εις το επανιδείν και του χρόνου, πρώτα ο Θεός.
Δείτε στο διαδίκτυο πόσο όμορφο μέρος είναι .

Μια στάση για καφέ στο δρόμο σε ένα φανταστικό ξενοδοχείο το LA MOARΑ,
που θα πει ο μύλος στα Βλάχικα .
Οι ιδιοκτήτες με πολύ μεράκι και γούστο το διακόσμησαν με πολλά υλικά από τη φύση.
Αξίζει να το επισκεφθήτε έστω και από το διαδίκτυο.

https://m.facebook.com/lamoarahotel/


Μπορεί να κάναμε 600 + χιλιόμετρα, αλλά το ευχαριστηθήκαμε .
Βαγγέλη και Γιούλα σας ευχαριστούμε για την φιλοξενία σας και για την παρέα στην δριστέλα.

Του χρόνου θα πάμε ακόμα πιο οργανωμένοι.

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2018

ΜΕΘΥΣΜΕΝΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ!




Καλό μήνα φίλες και φίλοι μου.
Μετά από ένα πολύπαθο καλοκαίρι , επιστρέψαμε στη βάση μας.
Εύχομαι ο Σεπτέμβριος να είναι καλύτερος , όπως κι ο χειμώνας που θα ακολουθήσει και να μη γευτούμε τα αποτελέσματα των πυρκαγιών, με πλημμύρες αυτή τη φορά.


Είπα να σας κεράσω ένα γλυκάκι για να πάνε κάτω τα φαρμάκια .


Ένα εύκολο γλυκό με λίγα υλικά .
Ίσως να το ξέρετε, αλλά εγώ λέω να σας πω τη συνταγή .
Λέγονται μεθυσμένα και γίνονται 2 τέτοια ταψιά.

Τα υλικά .
1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις.
1 μπέικιν
2 βανίλιες
2 ποτήρια σπορελαιο
1 κουτάκι μπύρα
1 κουταλιά ζάχαρη
Αρκετά καρύδια για τη γέμιση
Ινδικάρυδο για επικάλυψη

Για το σιρόπι
3 ποτήρια ζάχαρη
3 ποτήρια νερό
Τα βράζουμε μαζί για 5 λεπτά και το αφήνουμε να κρυώσει .

Σε μια λεκανιτσα ανακατεύουμε το σπορέλαιο με την μπύρα και προσθέτουμε σιγα σιγα το αλευρι μεσα στο οποίο έχουμε βαλει την ζαχαρη, τη μια κουταλιά , το μπέικιν και τις βανίλιες.
Μπορεί να περισσέψει λίγο αλεύρι, γι'αυτό καλό είναι τα παραπάνω υλικά να τα ανακατέψουμε στην πρώτη δόση αλεύρι που θα βάλουμε.
Η ζύμη  πρέπει να είναι μαλακιά.
Πλάθουμε μπαλάκια όλη τη ζύμη.



Μετά ανοίγουμε στην παλάμη μας ένα ένα μπαλάκι και βάζουμε μέσα μια κουταλιά τριμμένο καρύδι. 
Κλείνουμε πάλι σε μπαλάκια και τα αραδιάζουμε σε ταψί. 
Τα ψήνουμε στους 180 με 200 βαθμούς 30 με 45 λεπτά αναλόγως πόσο δυνατός είναι ο φούρνος μας. 
Μόλις τα βγάλουμε από το φούρνο ρίχνουμε από πάνω το σιρόπι που πρεπει να εχει κρυώσει εν το μεταξύ. 
Σε λίγη ώρα τα γυρίζουμε από την άλλη και τα αφήνουμε να το πιούν όλο. 
Όταν κρυώσουν καλά τα σκεπάζουμε με το ινδικάρυδο. 


Αν έχετε βέβαια και βοηθό όπως είχα εγώ την Ευγενούλα, θα τελειώσετε στο αψε σβήσε 😂😂


Εδώ τα χεράκια της τα γλυκά.
Δεν χρειαζόμαστε πλάστη, η Ευγενούλα έκανε τα δικά της😂😂🤣🤣


Εδώ ξεδιαλεγει τα φυλλα του μαϊντανού για τα φασολάκια  και δεν παρέλειψε να βάλει και λίγα στο δικό της κουλουράκι.

Όπως καταλαβαίνετε δεν κατάφερα να κάνω κατασκευές εφέτος, εκτός κάποια απλά πράγματα για να πάρω μέρος στον 3ο καλοκαιρινό μαραθώνιο που διοργανώνει η Άννα ή ντουλαπάκι.
Στη σελίδα της in my closet https://mobile.facebook.com/inmyclosetblog/?tsid=0.6873340461315085&source=result
μπορείτε να δείτε όλες τις συμμετοχές .

Διάβασα αρκετά βιβλία κι έλυσα άπειρα soudokou στο κινητό .
Τί άλλο μπορείς να κάνεις μεσημέρι και βράδυ δίπλα στην κοιμισμένη εγγονή ;

Με λίγα λόγια έγινα φρεσκαδούρα από την πολύ ξάπλα 😂🤣

Με λίγα λόγια δεν άντεχα να μη ξαπλώσω .
Πού την έχουν κρυμμένη τόση ενέργεια τα παιδιά , μου λέτε;

Εδώ κάνουν ένα time out για να συνεχίσουν δριμύτερες σε λίγο.🤣🤣🤣🤣




Δεν παραπονιέμαι, δόξα το Θεό , απολαμβάνω το μεγάλωμα τους.

Όσο μου επέτρεπε ο χρόνος μου και το σήμα του κάμπιγκ περνούσα από όσα σπιτάκια "εφημέρευαν "😊😊

Θα μπούμε στο ρυθμό μας και στις δημιουργίες μας.

Να  είμαστε καλά και του χρόνου με υγεία.


Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

ΕΙΜΑΙ ΑΕΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΦΤΕΡΑ.


Πέρασαν κιόλας 40 και μέρες και δεν ήσουν εδώ να μου πεις αν τα έβρασα καλά, αν έβαλα τη σωστή ζάχαρη, αν καβούρντισα αρκετά το σουσάμι και το αλεύρι, αν έβαλα αρκετά καρύδια.
Δεν ήσουν εδώ να δεις ότι τα έκανα μόνη μου αυτή τη φορά χωρίς τη δική σου επίβλεψη, βλέποντας τη συνταγή στο ίντερνετ που τόσο αμφισβητούσες .

Έκανα και μια αλλαγή.
Αντικατέστησα το καβουρδισμένο αλεύρι με τριμμένο στραγάλι.
Είμαι σίγουρη ότι δεν το γνώριζες αυτό και δύσκολα θα σε έπειθα να το δοκιμάσεις .

Δεν ήσουν εδώ κι εγώ έκανα για πρώτη φορά κόλλυβα μαμά. 
Κόλλυβα για σένα, για τις σαράντα μέρες και δεν πιστεύω ακόμα ότι δεν είσαι πια εδώ .

Από βραδύς έβρεξε και δεν ήσουν εδώ να μου πεις το πρωί που ξεκίνησα για την εκκλησία και είχε ψύχρα, να βάλω κάλτσες και ζακέτα κι εγώ να σου πω ότι πέρασα τα 60 κι εσύ ακόμα μου λες πώς να ντυθώ. 

Δεν ήσουν εδώ να δεις ότι τα φόρεσα. 
Και κάλτσες και ζακέτα κι ας έσκασα μετά. 




Μαμά μου λείπεις.
Κάθε πρωί που κατεβαίνω στο σπίτι σου για να ανοίξω τα παράθυρα και να ανάψω το καντηλάκι σου.
Κάθε μεσημέρι που ετοιμάζομαι να μαγειρέψω και σκέφτομαι τι φαγητό να κάνω που να μπορείς να το φας κι εσύ. 
Κάθε απόγευμα που είμαι ελεύθερη πια να πάω μια βόλτα και νομίζω ότι με χρειάζεσαι.
Κάθε βράδυ όταν ακούω το Γιάννη να κλειδώνει την πόρτα και θέλω να του φωνάξω να περιμένει να κατέβω για άλλη μια φορά να δω αν είσαι καλά.
Μαμά μου λείπεις. 


Θυμάσαι ποιον πίνακα σου είχα δείξει ότι θα πάω στην έκθεση του συλλόγου;
Άλλαξα γνώμη.
Έστειλα αυτόν και τον συνόδεψα με το τραγούδι, Είμαι αϊτός χωρίς φτερά, γιατί αυτό ήταν το θέμα της έκθεσης.
Έργα αφιερωμένα στους μεγάλους Έλληνες μουσικούς, Μάνο Χατζηδάκι και Μίκη Θεοδωράκη.

Αν και μέχρι τελευταία στιγμή έλεγα να μην πάρω μέρος, αποφάσισα να στείλω αυτόν και να σου τον αφιερώσω, γιατί σου άρεσε το συγκεκριμένο τραγούδι.

 Έτσι θεωρούσες τον εαυτό σου.
Αετό χωρίς φτερά .
Ήσουν αετός μαμά αλλά με φτερά μεγάλα και δυνατά και δεν το καταλάβαινες.

Κατάφερες πράγματα που δεν καταφέρνουν άνδρες.
Πάλεψες πολύ στη ζωή σου αλλά το τέλος σου ήταν ειρηνικό , κοντά σε παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα.

Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών , ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά .




Θυμάμαι την τελευταία εβδομάδα που κοιμόμουν μαζί σου στο κρεβάτι.
Έψαχνες με το χέρι σου το βράδυ να πιάσεις το δικό μου κι εγώ σου έλεγα, μη φοβάσαι εδώ είμαι εγώ, δεν σ αφήνω.


Σ ευχαριστώ γι'αυτά που μου έμαθες μαμά.

Να πιστεύω ότι ο Θεός κανέναν δεν αφήνει.
Να αγωνίζομαι και να μη το βάζω κάτω.
Να μην αφήνω για αύριο αυτό που μπορώ να κάνω σήμερα.
Να περπατάω με το κεφάλι ψηλά .
Να είμαι φιλόξενη και να μοιράζομαι και το φαΐ μου ακόμα.


Χωρίς να ξέρεις γράμματα, μου δίδαξες πολλά, με τον τρόπο σου.
Κράτησα βέβαια όλα όσα ήθελα, γιατί σε πολλά δεν συμφωνούσαμε άλλωστε.

Έχω ξεχάσει όσα με στεναχώρησαν μαμά.
Θυμάμαι μόνο τα καλά.

Εσύ έκανες το χρέος σου μαμά, όπως πίστευες καλύτερα, τώρα είναι η σειρά μας.


                                                     Αναπαύου εν ειρήνη .

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΤΟ ΤΡΕΝΟ!!!!!!!

Έφτασε το τρένο που θα με φέρει κοντά σου , καλέ μου!!!!
Άνοιξη έφυγες εσύ , την Άνοιξη διάλεξα κι εγώ για να σε συναντήσω.
Τα τρένα πολλές φορές μας χώρισαν, σκορπώντας τις ζωές μας στους πέντε ανέμους.
Τη φορά αυτή όμως θα ανέβω κι εγώ και θα είμαστε για πάντα μαζί .
Κουβαλάω στη βαλίτσα μου όλες μας τις αναμνήσεις, γιατί έχουμε να πούμε και να θυμηθούμε πολλά!!
Περίμενε με στο τέρμα!!!!!
Μη ξεχάσεις να κρατάς τα αγαπημένα μου λουλούδια!!
Σ αγαπώ!!!



Αυτή είναι η ιστορία μου για την φωτογραφία που επέλεξε για μένα η Δέσποινα 
στο δρώμενο της Μαρίας που εξελίσσεται με μεγάλη επιτυχία!


Μόλις την είδα σκέφτηκα πολλά σενάρια και κατέληξα σε ένα κωμικό για να διασκεδάσουμε.
( θα το αναρτήσω αργότερα )

Αλλά δυστυχώς τα πρόσφατα γεγονότα θέλησαν αυτή η φωτογραφία να γίνει αφορμή για ένα αφιέρωμα στη μητέρα μου ή μάλλον στους γονείς μου, που χάρη στην ίδια οικονομική κατάσταση που επικρατούσε και τότε πριν 60 χρόνια, κάποια τρένα είχαν πάρει τον έναν μακριά από τον άλλον!!
Τώρα , όπως καταλάβατε, πάει να τον συναντήσει ψηλά στους ουρανούς!

-Μπαμπά ελπίζω να θυμάσαι ποια ήταν τα αγαπημένα της λουλούδια, γιατί δεν σε σώζει κανένα τρένο !!!!!
Λυπάμαι , αλλά δεν μπορώ να σε βοηθήσω, γιατί δεν μου το είχε πει ποτέ!!
Αν βρεις τα σκούρα , αφιέρωσε της το αγαπημένο της τραγούδι!!!!!
Αυτό το ξέρω καλά, μ αυτό μεγάλωσα!!!!

https://www.youtube.com/watch?v=iJI-HamuntI

Α, κι αυτό.
Δεν λέει για τρένα, αλλά το αγαπούσε πολύ , το ίδιο κι εγώ .
https://www.youtube.com/watch?v=OfbHLe5Ecgg




Αυτά τα λίγα φίλοι μου για να συνεχιστεί το παιχνίδι!
 Μαρίνα , εύχομαι να σου αρέσει η εικόνα που διάλεξα για σένα και να σε εμπνεύσει να γράψεις την ιστορία σου!!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...