ΘΑΛΠΩΡΗ!!!

Όταν η Αριστέα, ανήγγειλε την έναρξη του 27ου

συμπόσιου ποίησης κι έδωσε το θέμα, σπίτι, σπιτικό, σκέφτηκα τί ωραίο θέμα!

από το αναγνωστικό του δημοτικού πριν 60 χρόνια!

Μακάρι να μπορούσα να γράψω κι εγώ ένα ποίημα .

Χειρο-ποιήτρια είμαι, ποιήτρια όμως όχι. 

Αγαπώ το σπίτι και το έχω αποδώσει σε πάρα πολλές μορφές. 

Ψηλόλιγνο από γυψόγαζες και πηλό.

Στρουμπουλό σε σχήμα αυγού. 

Εξοχικό με πισίνα, ομπρέλες και ξαπλώστρες. 

Χρησιμοποίησα κάθε  είδους συσκευασία κι αποκόμματα από περιοδικά,

κουπάκια από γιαούρτι και στόκο,

τσουβάλι, φελούς,

ξυλάκια παγωτού κι άχυρα. 

Το ζωγράφισα σε πέτρα και το ανέβασα σε βράχο καταμεσής στη θάλασσα σαν φάρο. 

Ζωγράφισα όλα τα κεραμιδάκια της παραλίας και έφτιαξα ένα νησί. 

Έμαθα να υφαίνω και το πρώτο μου θέμα ήταν τα παλιά σπίτια, οι μονοκατοικίες της γειτονιάς. 

Τα ζωγράφισα με χίλια χαρούμενα χρώματα και χρυσό καπνό. 

Ξεχειλίζουν από θαλπωρή και μυρωδιές σπιτικού φαγητού!

Το κέντησα σαν αγροτόσπιτο,

μέχρι και Χριστουγεννιάτικο στολίδι το έκανα. 

Απορώ κι εγώ πόσα πολλά σπίτια έκανα!

Αγαπώ το σπίτι, είμαι σπιτόγατος.

Αφιερώνω χρόνο να το στολίζω και να φτιάχνω πράγματα για την οικογένειά μου, για το σπιτικό μου.

Γιατί χωρίς τα αγαπημένα μας πρόσωπα, είναι απλά ντουβάρια, τούβλα και τσιμέντο. 

Μα να μη μπορώ να γράψω ένα ποίημα κι εγώ για το σπίτι που τόσο αγαπώ και μέσα του χαίρομαι να ζω!

Για το  σπιτικό μου που είναι γεμάτο από  τους αγαπημένους μου!

-Τί είπες τώρα μεγάλη!

Ναι ναι! Αυτό είναι!

Σπίτι είναι αυτό που μέσα του χαίρομαι να ζω. 

Οι αγαπημένοι μου το κάνουν σπιτικό!

Κι ο τίτλος;

                              ΘΑΛΠΩΡΉ!!

Λες; 15 λέξεις φτάνουν για ένα ποίημα;

Πώς τα λένε αυτά τα μικρά ποιήματα που γράφουν οι Ιάπωνες;

Χαϊκού ;

Μεγάλη, έγραψες ένα Χαϊκού;

Θα το στείλω στην Αριστέα, σκέφτηκα και το πολύ πολύ να γελάσει μαζί μου. 

Η Αριστέα όχι μόνο δεν γέλασε, το συμπεριέλαβε και στο συμπόσιο!

Σας παίδεψα μέχρι να σας παρουσιάσω το ποίημα μου, έτσι;

Ε, έτσι κάνουν οι μεγάλοι ποιητές!

Πάτε όμως εδώ , για να διαβάσετε υπέροχα ποιήματα από τους ειδήμονες του είδους. 

Αριστέα μου σ ευχαριστώ πολύ που έβαλες και τη δική μου συμμετοχή στο συμπόσιο. 

Να είσαι καλά και να διοργανώσεις κι άλλα πολλά. 

Κι εγώ εδώ είμαι ( απειλή).

Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες!

Μπράβο στη Μαρία Κανελλάκη που πήρε την πρώτη θέση , ακόμα μια φορά. 

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ!!!

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

-Να πούμε τον Εθνικό Ύμνο, γιαγιά; 

 -Να τον πούμε Ιωάννα μου. Σε γνωρίζω από την όψη.. ......... .......... χαίρε ω χαίρε ελευθεριά! 

 -Μπράβο αγάπη μου, το τραγούδησες πολύ ωραία!!

-Θα μου εξηγήσεις κάτι που δεν καταλαβαίνω; 

-Φυσικά, πες μου. 

-Τί θα πει ελευθεριά, γιαγιά;

 

Περίμενα να ρωτήσει κάποιες άλλες λέξεις κι έμεινα για λίγο άλαλη .

 -Ελευθεριά, Ιωάννα μου, σημαίνει να μπορώ να σε πάρω από το χέρι και να πάμε μια βόλτα. 

Ελευθεριά σημαίνει να μπορώ να σ αγκαλιάσω και να σε φιλήσω. 

Κι εσένα και την Ευγενούλα μας και τη μαμά σου και τον μπαμπά σου κι όλα τα άλλα αγαπημένα μας πρόσωπα.

 Ελευθεριά σημαίνει να πηγαίνετε στο σχολείο σας κι όχι να κάνετε μάθημα στο σπιτι από το διαδίκτυο. 

Να βγαίνετε στο διάλλειμα και να παίζετε όλα τα παιδάκια μαζί, χωρίς μάσκες.

Σημαίνει να μπορούμε να πάμε μια βόλτα στο χωριό μας και να περπατήσουμε στα χωράφια. 

Να δούμε τα όμορφα χρώματα που έχει η φύση αυτή την εποχή.

Δεν μπορούμε όμως. Πρέπει να κάτσουμε μέσα στο σπίτι μας μέχρι να περάσει αυτό που μας κρατάει φυλακισμένους. 

-Ξέρω, ξέρω, ο κοροναιός, έτσι δεν τον λένε; Αφού είναι τόσο μικρός που δεν τον βλέπουμε , πώς μας κρατάει φυλακισμένους;

Πώς να σου το εξηγήσω, αφού ούτε κι εμείς οι μεγάλοι δεν μπορούμε να

πιστέψουμε αυτό που μας συμβαίνει; Κάνε λίγη υπομονή ακόμα και θα περάσουν όλα. Πρέπει να προσέχουμε και να παρακαλάμε να παραμείνουμε γεροί .

 Μετά θα πάμε μια μεγάλη βόλτα μέχρι την παραλία μας και θα καθίσουμε να παρακολουθήσουμε το ηλιοβασίλεμα που σου αρέσει τόσο.

 -Δηλαδή θα είμαστε πάλι ελεύθεροι να κάνουμε ό,τι θέλουμε; 

-Ελπίζω Ιωάννα μου, ελπίζω. 

 Καιρό ήθελα να σας δείξω το τελευταίο υφαντό που τελείωσα μετά την πρώτη καραντίνα, αλλά δεν ήξερα τί να γράψω. Ήθελα να περιγράψω τη φύση και τα χρώματα της κι ένας κόμπος μου ανέβαινε στο λαιμό. Τα είχαμε όλα τόσο δεδομένα, που τα προσπερνούσαμε χωρίς να τα δίνουμε σημασία! Τα κοιτούσαμε χωρίς να τα βλέπουμε. 

 Μια ερώτηση της Ιωάννας όμως, μου έδωσε την έμπνευση. 

 Το πρώτο υφαντό, θα το δείτε εδώ , τελείωσε τον Ιανουάριο κι όλο χαρά άρχισα και το δεύτερο. Μας πρόλαβε όμως η καραντίνα και πάνε όλες οι εξωσχολικές μου δραστηριώτητες. 

Το πρώτο πράγμα που έκανα μόλις επανήλθαμε , ήταν να τράξω να το συνεχίσω. Με τις απαραίτητες προφυλάξεις και με ιδιαίτερα μαθήματα, κατάφερα να το τελειώσω λίγο πριν το καλοκαίρι. 

 Εύχομαι να είμαστε όλοι καλά και να αξιοποιήσουμε καλύτερα την ελευθερία μας μόλις την αποκτήσουμε και πάλι. Μετά από αυτή την περιπέτεια , θα βρεθεί άραγε κάποιος να γράψει έναν ανάλογο Ύμνο για την Ελευθεριά;

ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΤΑ ΣΠΊΤΙΑ

Τα παλιά σπίτια είχαν άλλη μυρωδιά!!!!!

Από έξω μύριζαν ασβέστη κι άρωμα από τα  λουλούδια!!!

Μύριζαν πάστρα και έβλεπε όλη η γειτονιά τί έκανε κάθε νοικοκυρά!!!

Τότε δεν μας άρεσε και βιαζόμασταν να πάμε στις πολυκατοικίες να απομονωθούμε.

Πού να ξέραμε τί μας περίμενε!!!!!!!

Στα παλιά τα σπίτια, οι μυρωδιές ανακατεύονταν!

Ήξερες τί φαγητό έκανε η διπλανή σου!

Κι αν δεν σου άρεσε το δικό σου, μπορούσες να πεταχτείς στο άλλο σπίτι για ένα μεζεδάκι!!

Τώρα ποια πόρτα να χτυπήσεις ;

Κι άντε τη χτύπησες, ποιος θα σου ανοίξει, θα σε βάλει μέσα και θα σε φιλέψει κιόλας;

Τα παλιά τα σπίτια είχαν δική τους φωνή!

Οι μεντεσέδες έτριζαν κάθε που άνοιγε μια πόρτα και ήξερες ότι κάποιος έρχεται.

Πεταγόσουν έξω όλο χαρά να τον καλωσορίσεις πριν δεις ποιος είναι!!!!

Τώρα κοιτάς από το ματάκι πρώτα και μετά ανοίγεις, αν ανοίξεις!!!!!!

Στα παλιά τα σπίτια οι θόρυβοι ανακατεύονταν!

Οι μεντεσέδες, μιλούσαν με τα πατώματα!!!!!

Ήξερες σε ποιο σκαλοπάτι να πατήσεις για να μη τρίξει, ήξερες ποιο σανίδι θα υποχωρούσε και το απέφευγες !!!

Τώρα ακούς τα πάντα , όλες τις ώρες!!

Πάνω, κάτω, αριστερά και δεξιά!!!!!!!

Δεν μπορείς να αποφύγεις τίποτα!!!!

Σαν παιδιά παίζαμε άφοβα στην αλάνα, ναι την πρόλαβα την αλάνα και κανένας δεν νοιαζόταν να μας φωνάξει.
Όλα τα παιδιά ήταν για όλες τις μάνες το ίδιο!!
Με μια ματιά ήξεραν πού βρισκόμασταν και πού παίζαμε!!
Μαζί με τα δικά της η κάθε μία, πρόσεχε και τα υπόλοιπα!!!!!
Τώρα στα διαμερίσματα βρήκαμε την " ησυχία " μας!!!
Κανένας δεν μας ξέρει και κανέναν δεν ξέρουμε!!!!!

Οι γλάστρες είχαν κάθε λογής λουλούδια!!
Όλο το χρόνο!!!
Ήξερε η γιαγιά μου και τα μεγάλωνε, τα πότιζε , τα μιλούσε κι αυτά της ανταπέδιδαν την αγάπη τους και τη μυρωδιά τους!!!!

Οι δρόμοι είχαν δέντρα, αλλά δεν μας άρεσε που έπεφταν τα φύλλα και γέμιζαν τις αυλές!!
Τα βράδια καθόμασταν έξω κι απολαμβάναμε τη δροσιά τους και το άρωμά τους.
Τώρα απολαμβάνουμε τη δροσιά του κλιματισμού και τα αρώματα από τα αιθέρια έλαια!!
Τώρα δεν έχουμε αλάνα και χωματόδρομους,  απολαμβάνουμε τους τσιμεντένιους δρόμους που μόνο καθαρούς δεν τους λες.

Ανεβαίναμε και στις ταράτσες να δούμε το ολόγιομο φεγγάρι!!!
Μεγάλο σαν ταψί!!!!!

Τώρα αν ανεβούμε στην ταράτσα , θα δούμε το δάσος από τις δορυφορικές κεραίες!!!

Ένα δάσος από ταψιά!!

Μα πόσο χρονών έγινα καλέ κι αναπολώ το παρελθόν;

Αφού έζησα τον προηγούμενο αιώνα, θα μαι δεν θα μαι ίσα με το Λευκό Πύργο;;;;;

Μπήκα στο μπλογκοσπιτάκι μου να σας δείξω την καινούργια μου δημιουργία και με έπιασε νοσταλγία .

Πόσο μου θύμισε το παλιό μου σπιτάκι!!

Ντεν έχω άλλους τοίχους καρντιά μου , τα κρεμάω στις πόρτες τώρα 🤣🤣

Τα σπίτια στις γειτονιές ήταν το ένα δίπλα στο άλλο, να έτσι όπως τα βλέπετε!!
Στη μέση το δικό μας κι αριστερά και δεξιά των θείων μου.
Όλη η οικογένεια μαζί για αμέτρητα χρόνια!!!!
Σίγουρα εσείς οι φίλες και οι φίλοι,  θα τα προλάβατε, για τις νεώτερες γενιές τα λέω!!!

Μιας και τα κουβάρια που είχα, άρχισαν να διαμαρτύρονται από την κλεισούρα τόσα χρόνια στο μπαούλο, είπα να τα αξιοποιήσω μαθαίνοντας ταπισερί!!!!
Υφαντική σε τελάρο!!!!

Κι έτσι αρχίσανε όλα .
Με το στημόνι και το υφάδι!!!!!
Κι όσο ύφαινα, τόσο θυμόμουν το παλιό μας σπιτάκι και την αλάνα.

Είπαμε, παραμεγάλωσα φαίνεται, αλλά δεν πειράζει, όσο μαθαίνω είμαι ακόμα μαθήτρια!!!!!
Λέω στις εγγονές μου ότι πάω στο σχολείο κ αυτές διαμαρτύρονται λέγοντας ότι δεν υπάρχουν σχολεία για τους παππούδες και τις γιαγιάδες!!!!

Εσείς τί λέτε, υπάρχουν;
Έχει ηλικία η μάθηση;


                                          ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΙ ΟΛΕΣ ΚΑΛΑ!!!!!!!

ΥΦΑΝΤΑ!!!!!!!

https://www.youtube.com/watch?v=9Qf2iERZYf8


Κάτι που είχα πολύ μεράκι να μάθω , ήταν να υφαίνω!!!!!!!
Ναι καλά διαβάσατε , να υφαίνω!!

Καλέ δεν με έπιασαν οι ζέστες και παραμιλάω, αλήθεια λέω!!
Αλλά επειδή δεν πρόκειται να μάθω σε μεγάλο αργαλειό είπα να μάθω σε μικρό!!!!

Χρόνια προσπαθούσα να βρω ευκαιρία να παρακολουθήσω τα μαθήματα της Natassa Fokianidou,
κι όλο την έχανα !!!!!!
Και να που εφέτος το χειμώνα κατάφερα και παρακολούθησα μερικά ιδιαίτερα μαθήματα!!
Ναι , ιδιαίτερα μαθήματα και είναι ό,τι καλύτερο!!!

Η Νατάσσα κάνει ιδιαίτερα μαθήματα στο χώρο της στη Θεσσαλονίκη αλλά και στην Αθήνα, αν σας ενδιαφέρει.
Δείτε εδώ την υπέροχη δουλειά της!
https://in.pinterest.com/faraona/anastasia-fokianidou/

Με υπομονή και πολύ μεράκι, σε μερικά απογεύματα, μου δίδαξε αυτή την ωραία τεχνική!!!
Έφτιαξα μερικά , αλλά σας δείχνω αυτά που είναι τελειωμένα!
Είναι καταπληκτικά , οι φωτογραφίες τα αδικούν!!!!

Εννοείτε ότι θα αξιοποιήσω παλιά κοσμήματα και χάντρες που έχω άφθονες κι απ αυτές!!!!

Το καλοκαιράκι μπορεί ακόμα να μην έπιασε για τα καλά, αλλά αρχίσαμε τις βόλτες με την μικρή μας Ιωάννα , γιαυτό και δεν μένει χρόνος για αναρτήσεις!!!!
Πριν λίγες μέρες έσβησε το πρώτο της κεράκι σε μια υπέροχη τούρτα που έφτιαξε η χρυσοχέρα  γιαγιά Ευγενία!!

Εύχομαι να είστε όλοι κι όλες καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα!!!!!