Η ΑΝΆΜΝΗΣΗ!!!!

 Κάθε φορά που ετοιμάζω τα στολίδια της καινούργιας χρονιάς,  γυρίζω πίσω στον χρόνο και θυμάμαι οτι πάντα έφτιαχνα μόνη μου τα στολίδια για το δεντράκι μας!

μαντάλα, χειροποίητο στολίδι, με χαρτόνι και κλωστές. 

Τότε βέβαια,  δεν είχα πολλά υλικά,  γιατί πρώτον δεν υπήρχαν πολλά,  αλλά και να υπήρχαν,  δεν είχα την δυνατότητα να τα αγοράσω!

Δεν είχε σημασία πάντως,  ήμουν ικανοποιημένη και με τα λίγα!

Όλος ο κόσμος ήταν ικανοποιημένος με τα λίγα!

Δεν είχαμε πέσει ακόμη στην παγίδα της υπερκατανάλωσης!

Τα ρούχα πήγαιναν από το ένα παιδί στο άλλο και δεν χρειαζόταν να είναι μάρκας ένα ρούχο για να το φορέσουμε!

Στο παλιό μας σπίτι με την αυλή, δίπλα δίπλα με τους θείους, τις θείες και τα ξαδέρφια, είχα την δυνατότητα να ζω σε τρία σπίτια, χωρίς να χρειάζεται να πάρω τηλέφωνο πρώτα!

Η ζωή ήταν πιο εύκολη,  παρ όλες τις δυσκολίες της!

Όλη η γειτονιά ήταν ενα μικρό χωριό!

Βγαίναμε για τα κάλαντα από πολύ νωρίς, χωρίς να φοβόμαστε τίποτα!

Βλέπαμε τα στολισμένο δέντρα,  σε όλα τα σπίτια κι αποφασίζαμε πιο ήταν το πιο ωραίο!

Πάντα κέρδιζε το δέντρο της θείας μου!

Ήταν μέχρι το ταβάνι και τα παλιά σπίτια ήταν ψηλοτάβανα,  αν θυμάστε!

Το στόλιζε μέρες και μετά έβαζε και βαμβάκι στα κλαριά του, για να μοιάζουν χιονισμένα!

Και τί δεν είχε επάνω!

Για μένα ήταν το πιο όμορφο δέντρο του κόσμου!

Θυμάμαι και τις μυρωδιές από τα φαγητά που ετοίμαζαν οι θείες μου!

Η αδερφή και η νύφη της μαμάς μου!

Κουραμπιέδες,  μελομακάρονα,  τσιγιεροσαρμάδες, κοκκινιστό!

Πωπω ! τα θυμάμαι σαν τώρα!

Δεν ξεχνιέται η μυρωδιά του σπιτικου φαγητού!

Μια ζωή,  σχεδόν στην ίδια αυλή!

Όταν είσαι μικρός,  νομίζεις ότι είσαι αιώνιος,  ότι τίποτα δεν θα αλλάξει!

Περνάει ο καιρός,  έρχονται καινούργιοι άνθρωποι στη ζωή μας, φεύγουν οι μεγαλύτεροι,  αλλά ζουν πάντα στην ψυχή μας!

Η αναδρομή στο παρελθόν,  με πάει πάντα στο παλιό μας σπιτι!

Μπορεί να χάρηκα όταν έγινε κάποτε πολυκατοικία και είχα το δικό μου δωμάτιο,  τα παιδικά μου χρόνια όμως τα έζησα στο σπίτι με την αυλή και την αλάνα με το χώμα!

Τί με έπιασε τώρα, θα αναρωτιέστε σίγουρα!

Ο διαδικτυακός μας φίλος, ο Γιάννης, απο το μπλογκ Ηδύποτον, μας προσκαλεσε σε ενα γιορταστικό δρώμενο!

Χριστούγεννα σε τέσσερις πράξεις. 

Η πρώτη είναι η ανάμνηση !

Θα ακολουθήσουν , η προσμονή,  το θαύμα και η γιορτή!

Φίλε μου, σ ευχαριστούμε πολύ γιαυτή την πρόσκληση!

Για άλλη μια φορά η διαδικτυακή μας γειτονιά,  θα γιορτάσει παρέα!

14 χρόνια,  δεν τα λες και λίγα!

Δεν χρειάζεται να τηλεφωνήσουμε πρώτα για να επισκεφθούμε τα μπλογκοσπιτάκια μας!

Όπως τον παλιό καλό καιρό, στα σπίτια με τις αυλές, που τα ζήσαμε όλοι!

Αφήστε το σχόλιο σας και πείτε κι εσείς μια παιδική ανάμνηση κι εγώ θα σας χαρίσω από ενα στολίδι!

Μη ξεχάσετε να διαβάσετε και τις επόμενες αναρτήσεις!

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ!!

ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΓΓΕΛΟΙ!!!!!!!!!

Γρήγορα επανήλθα, με μια εύκολη δημιουργία χωρίς πολλές λεπτομέρειες!

Τα είχα δει στο pinterest και περίμενα τη μέρα που θα πάρουμε ξύλα για το τζάκι!

Δυο αγγελάκια έξω από το σπίτι, για να μας φυλάνε!

Μέσα ντεν έκει άλλο χώρο καρντιά μου!

 

-Μπορείς να μου διαλέξεις δυο ξύλα που να στέκονται; είπα με μελιστάλαχτη φωνή!!

-Τί εννοείς να στέκονται, απάντησε με στεντόρεια αγριεμένη φωνή!!!!!

-Τόσα ξύλα κόψατε, όλα λοξά είναι!

-Σιγά μη πάρουμε και το μοιρογνωμόνιο!

-Τώρα που θα τα βάλεις στη σειρά στον τοίχο, διάλεξε μου δυο ίσια!!!!!!

-Ε να, να μην είναι λοξά κομμένες οι άκρες, για να μπορώ να τα στήσω όρθια!!

-@@@####&&&&&*****@@@$$$### , η απάντηση!!!!!

Άσε μας να τελειώσουμε μην αρχίσει η βροχή και μετα βλέπουμε!

-Μετά θα είναι δύσκολο να τα βγάλεις απο τη σειρά,  τώρα που τα πιάνεις για να τα βάλεις στη θέση τους, βλέπε αν είναι ίσια!

-Αυτά καλά είναι; ρώτησε με απηλητικό ύφος!

 -Ναι ναι, τέλεια!!!!!!

Κάρφωσε και από ένα καρφί επάνω και δεν θέλω τίποτε άλλο!!!!

-Άσε με να τελειώσω και μετά!!!

-Οχι, τώρα τα χρειάζομαι!!!!

Ψάξιμο για υλικά, όση ώρα κάρφωνε τα καρφιά!

Πώς αλλιώς θα απαλλαγεί απο μένα;

Δυο κρεμάστρες από σύρμα για τα φτερά, ένα πλαστικό τραπεζομάντηλο, πάλι για τα φτερά, σύρμα για το φωτοστέφανο, τσουβάλι, χαρτοταινία, κόλλα, χρυσόσκονη......μπάλα φελιζόλ για το κεφάλι;

Πωπω τις ξέχασα!

Δεν έχω, τώρα;

Έχω όμως χαρτιά και σακούλες!

Γρήγορα γρήγορα, τσαλάκωσα μερικά, τα κάλυψα και με αλουμινόχαρτο και τσουβάλι κι έτοιμα τα κεφάλια τους!!!!!

Τα είχα μελετήσει, αλλά ξέχασα να φέρω από την Θεσσαλονίκη τις μπάλες για τα κεφαλάκια τους!

Βολεύτηκα όμως!

τα καρφιά είναι κάτω απο τον λαιμό για στήριξη. 

Δείτε τί ωραία καμαρώνουν και χαίρονται που γλύτωσαν την πυρά!

Ούτε που κουνιούνται για να μην πέσει η χρυσόσκονη από τα φωτοστέφανα και τα φτερά τους!

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει η κόλλα ακόμα και βγήκαν να στολίσουν τον χώρο!!!!!!

Έπρεπε να δικαιολογήσω την βιασύνη μου, να δείξω ότι άξιζε τον κόπο η επιμονή μου για ίσια ξύλα!

Αισθάνθηκα λίγο σαν τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, που δίνει χάρη σε μια γαλοπούλα!!

Εγώ έδωσα χάρη σε δυο κούτσουρα!!!

Άλλοι ζορίζονται κι άλλοι παίζουν!

Αφού δεν τα έφαγα στο κεφάλι τα καυσόξυλα,  τυχερή ήμουν!!!!!

Τώρα μπορώ να κάτσω στην αγαπημένη μου θέση και να σκεφτώ την επόμενη κατασκευή!!

Όταν ασχολούμαι με τα κουρελάκια μου,  δεν ενοχλώ κανέναν,  να σημειωθεί στα πρακτικά παρακαλώ!

Ανάψαμε και το τζάκι και περιμένουμε να χιονίσει!!!!!!!

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ!!

ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ!!!!

 Λέω να κάνουμε έναν απολογισμό!

Καθίστε αναπαυτικά και φύγαμε!

τα πόδια της παλιάς μηχανής στολίστηκαν γιορτινά

Σε λίγο φεύγει το 2024 και θα υποδεχτούμε,  ποιο άλλο;

Το 2025 φυσικά!

Εύχομαι να φέρει μαζί του μόνο χαρές και υγεία!

Ας δούμε μια αγαπημένη γωνιά , με καινούργια και παλιά στολίδια!

Οι τρεις μάγοι με τα δώρα και η Αγία οικογένεια!

Εγιναν πέρσι από κουρελάκια και μου αρέσουν πάρα πολύ!

Ένα αστέρι προστέθηκε εφέτος. 

Είναι φτιαγμένο από γλωσσοπίεστρα.

Το είδα στο πιντερεστ,  μεγάλη ξεμυαλίστρα  και φυσικά έπιασα δουλειά!

Χρειάζονται αρκετά για να μπορεί να σταθεί. 

Κάθε σειρά θέλει 10 γλωσσοπίεστρα. 

Νομίζω έκανα 12 σειρές,  άρα 120.

Είχα πολλά μικρά στολίδια που ήταν ιδανικά για το εσωτερικό του. 

Όλα αυτά κολλήθηκαν με ζεστή σιλικόνη. 

Έβαλα και φωτάκια μικρά που αναβοσβήνουν. 

Μιλάμε για υπερπαραγωγή!

Μια άλλη κατασκευή είναι το πλεκτό δεντράκι. 

Ήταν μαξιλάρι που δεν μου γέμιζε το μάτι. 

Το δίπλωσα, όπως θα δείτε πιο κάτω και το κόλλησα, ναι ναι, δεν το έραψα,  το κόλλησα. 

Το γέμισα και με κουρελάκια για να είναι βαρύ κι ορίστε!

Πρώτο τραπέζι πίστα!

Τα κουρελάκια παραμένουν μέσα στο σπίτι,  απλά άλλαξαν πόστο!

Η βάση είναι κομμάτια από κορμό. 

Τα προόριζα για κηροπήγια,  αλλά εδώ είναι πιο ταιριαστά!

Άλλα  δύο μαξιλαράκια τα οποία τα προόριζα για τσάντα!

Όταν κάνω εγώ σχέδια για κατασκευές,  κάποιος γελάει, δεν εξηγείται αλλιώς. 

Μόλις τελείωσα το πρώτο δεντράκι,  έψαχνα να βρω κάτι τετράγωνο για να του κάνει παρέα. 

Ξέχασα να σας πω, ότι πρέπει να είναι τετράγωνο το κομμάτι. 

Ενώνουμε τις 2 πλευρές,  όπως βλέπετε στην εικόνα και ράβουμε ή κολλάμε. 

Τώρα που έμαθα να κολλάω,  ποιος με σταματάει;

Μετά κολλάμε την τελευταία γωνία του τετράγωνου ακριβώς στην μέση. 

Εκεί που ενώνονται οι άλλες δύο γωνίες 

Αφού κολλήσουμε την μισή πλευρά, γεμίζουμε και ενώνουμε και την άλλη Έτοιμο το ένα και σε  λίγο και το άλλο δεντράκι. 

Τί,  μόνο το ένα θα έκανα;

Είδατε με τί καμάρι στέκονται;

Άντε πάλι ψάξιμο στα συρτάρια μου για κάτι τετράγωνο και εντυπωσιακό!

Δεν σας είπα ότι θα έβρισκα κι άλλα;

Νάτο!  Ένα πετσετάκι πλεκτό με παγιέτες,  ήρθε κι αυτό κάποια στιγμή σε μένα,  ούτε θυμάμαι από ποια και πώς!

Ευχαριστώ πολύ φίλες μου, που  εμπιστεύεστε σε μένα πολλά και πολύτιμα υλικά!

Το ζήτημα είναι ότι πολλές φορές το έπιασα στα χέρια μου,  αλλά τώρα ήταν η ώρα του να αξιοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο!

Δίπλα στην Αγία οικογένεια!

Είναι πολύ χαρούμενο!

Χαλάλι ο καιρός που ήταν κρυμμένο στο συρτάρι!

Ε καλά,  δεν ήταν και στα κάτεργα,  μια χαρά παρέα έκανε με τα άλλα κουρελάκια!

Ορισμένα είναι βαρυποινήτες, περιμένουν χρόνια την ημέρα που θα γίνουν κι αυτά κάτι και θα πάρουν μετάθεση και προαγωγή!

Τελειώνει ο χρόνος και πρέπει να σας τα δείξω όλα, να μην έχω χρωστούμενα!

Έφτιαξα και ονειροπαγίδες!

Τα στεφάνια είναι από κλαδιά αμπέλωπα. 

Τώρα είναι η εποχή που ρίχνει τα φύλλα του και είναι ευλύγιστα .

Μόλις κλαδέψει ο γείτονας,  πιάνω δουλειά!

Του αδειάζω την αυλή!

Πάντα φτιάχνω και τα έχω έτοιμα για κατασκευές. 

Αυτή τη φορά έψαχνα στρογγυλά πετσετάκια στα συρτάρια μου!

Και δαντέλες,  πολλές δαντέλες!

Ας είναι καλά οι προμηθεύτριες μου!

Δεν μένω ποτέ χωρίς υλικά!

Τί άλλο έφτιαξα;

Α ναι!

Μακραμέ για τα γυάλινα βάζα!

Με ρεσό μπαταρίας μέσα,  είναι υπέροχα φαναράκια!

Αυτά κι άλλα πολλά,  πήγαν σε παζάρια,  μαζί με όλα όσα έστειλαν οι αγαπημένες μας φίλες!

Η Ρούλα η ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΑ,  η Αχτίδα,  η Φανούλα η Παπαγεωργίου, η Άννα απο το ΑΤΕΝΙΖΟΝΤΑΣ,  η Μαρία η craftartista, οι κυρίες από τον ιερό ναό των Τριών Ιεραρχών που κάνω μαθήματα και από το ΚΑΠΗ!

Α ξέχασα τις κουκουβάγιες!

Και τις μπαλαρίνες που βοήθησαν τα κοριτσάκια μας να τις φτιάξουμε!

Να και οι κάρτες μου!

Τί,  δεν θα έφτιαχνα κάρτες;

Λίγες,  έτσι για το καλό!

Τόσα πετσετάκια-σουβέρ είχα στα συρτάρια,  εκεί να μείνουν κι αυτά;

Βγήκαν να πάρουν τον αέρα τους και να ταξιδέψουν.

Καλέ πού πάτε;

Τελειώνω, κάντε λίγη υπομονή ακόμα!

Γυρίστε πίσω,  δεν σας έδειξα τις κάρτες που πήρα,  από την Ράνια, την Μαρία Άννα, την Ρούλα!

Χειροποίητες κι αυτές,  αμέ τί νομίζατε!

Φίλες μου, σας ευχαριστώ πολύ. 

Είναι υπέροχες και μοναδικές. 

ΟΥΦ!!!

Νομίζω σας τα έδειξα όλα για φέτος!

Έχω κάποια σχέδια για την καινούρια χρονιά,  αλλά δεν σας υπόσχομαι τίποτα!

Άλλα σχεδιάζω κι άλλα βγαίνουν. 

Αφού ήταν τόσα πολλά τα φετινά,   ας τα στείλω και σε δύο προσκλήσεις , της Μίας και της Μαρίας. 

Επισκεφθείτε τα για να δείτε και τις άλλες συμμετοχές. 

ΣΑΣ ΕΎΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΆ!

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ!!